Hoe dieren lijden voor ons vermaak


Op olifanten door de jungle van Thailand, kameelritjes naar de piramides van Egypte of een klein souvenir gemaakt van schildpad – dergelijke ‘attracties’ behoren voor veel toeristen helaas nog altijd tot de vakantiepret.

De olifant en zijn mahout – velen van ons zijn nog opgegroeid met het idee dat de olifant uit zachtaardigheid en uit liefde voor zijn verzorger boomstammen versleept en toeristen op zijn rug door de jungle vervoert. En omdat de mahout hem zo goed verzorgt, voert en ‘s avonds na gedane arbeid met hem een bad neemt in de rivier. Maar zoals het zo vaak gaat met legenden, klopt ook hier niets van. Dieren doen zulke dingen niet, wilde dieren al helemaal niet. Nooit. Er kan best een of andere individuele uitzondering zijn, maar dat zou er eentje uit vele duizenden zijn. Overal waar de dieren nu zijn, zijn ze er puur en alleen omdat er geld aan ze verdiend wordt. De dieren worden uitgebuit. Dan rest de vraag: Hoe erg is het gesteld met de olifanten?

Volledige onderwerping
Alleen al in Thailand zijn er 3.500 olifanten in gevangenschap bij mensen, slechte enkele honderden leven er nog in vrijheid. Werkolifanten worden onder meer ingezet in de houtindustrie, maar voornamelijk voor de toeristenindustrie. Zo goed als alle dieren, ook die India, Myanmar en Nepal, delen hetzelfde lot. In Thailand noemt men dit ‘Phajaan’: De dieren worden, als ze nog heel jong zijn, weggehaald bij hun moeders, vastgebonden, in een krappe kooi gezet en met haken en bamboesperen net zo lang geslagen en getreiterd tot ze zich onderwerpen. Elke dag. Weken achtereen. Net zolang totdat ze niet meer tegen de tralies aan duwen en niet meer schreeuwen van angst. Net zolang tot de mens zeker weet dat deze kleine olifant de rest van zijn leven het niet zal wagen om een bevel te negeren. De sleutel hiertoe, en de constante herinnering aan het martelaarschap, is de olifantenhaak. Daarmee kan het dier in de gewenste richting gedwongen worden. Reageert de olifant niet snel genoeg op het trekken aan zijn oren of het schoppen tegen de poten, dan wordt hij met de haak herinnerd aan zijn onderwerping. De haak boort zich in de huid en het dier wil deze pijn voorkomen. Natuurlijk is elke olifant vele malen sterkers dan een mens. Maar het trauma uit zijn kindertijd zit zo diep, dat hij zich niet durft te verzetten. Slechts in een enkeling blijf een sprankje eigen wil bestaan. En op een dag kan het bij hen misschien gebeuren dat ze uit pure, ondraaglijke wanhoop ‘exploderen’. Dat zijn dan de olifanten die zogenaamd doordraaien en hun mahouts of willekeurige toeristen verwonden of zelfs doden.



Op en over de rug van dieren
“Voor avontuurlijke dierenvrienden, ongeacht de leeftijd, is een rit op een kameel zonder twijfel aan te raden. Vergeet niet uw fototoestel zodat u veel foto’s kunt maken met uw nieuwe vriend, de kameel!” Zo staat te lezen op de website van een aanbieder van reizen naar Dubai. Voor hem hoort een rit op een kameel door de woestijn nu eenmaal bij zo’n reis, Bezoekers van Dubai berichten over excursiekampen waar vier kamelen klaarstaan voor tweehonderd toeristen. Kamelen droegen vroeger op karavanen wekenlang zware lasten. Nu hebben ze een zadel met toeristen op hun rug – zo denken veel mensen. Maar vroeger waren er heel andere omstandigheden: de mensen, meestal Bedoeïnen, waren afhankelijk van de dieren en bleven vaak jarenlang bij hun kamelen als begeleiders. Kamelen en dromedarissen werden zelden geslacht. Men dronk de melk, verkocht de jonge dieren, en de mest gebruikte men als brandmateriaal. De mooiste kamelen waren statussymbolen, maar elk dier stond garant voor de zekerheid dat men kon overleven. Het is geen toeval dat in kameel het Arabisch ’Jamal’ is.’ Aljamal’ betekent ‘schoonheid’.

Alleen de winst telt
Mooi zijn de meeste dieren die tegenwoordig in dienst staan van touroperators niet. Bijvoorbeeld bij de piramides van Gizeh: daar staan of liggen kamelen, vastgebonden of met kettingen aan hun poten, vaak half verhongerd en meestal ziek. Veel van hem dragen de striemen mee van de slaag die ze kregen. Als de dieren niet meer kunnen, worden ze geslacht. Kamelenvlees is tegenwoordig populair voedsel voor de armen. Veel andere diersoorten dreigen zelfs volledig te verdwijnen, onder meer vanwege de productie van souvenirs. Zo wordt bijvoorbeeld de karetschildpad bedreigd in zijn voortbestaan. Slechts tien procent van de populatie is nog aanwezig, en ook dit getal blijft dalen. Naast de vervuiling van de oceanen door de visserij is er vooral sprake van stropen: de dieren worden gevangen om te eindigen als armbanden, kettingen en kammen. Volgens een studie van Aktionsgemeinschaft Artenschutz (AGA) biedt zeventig procent van alle winkels in Nicaragua producten van schildpad aan. In 2016 werden er bij de douane van Frankfurt 383 incidenten geteld met 16.877 producten van beschermde soorten. Daaronder waren 2.302 levende dieren, 466 planten en 14.109 producten waar beschermde soorten in verwerkt waren. Deze overtredingen van het Verdrag van Washington inzake de bescherming van dieren resulteerden in boetes van maximaal 50.000 euro en gevangenisstraf. En toch weerhoudt dit de meeste mensen niet om sieraden mee naar huis te nemen die bijvoorbeeld gemaakt zijn van het pantser van een schildpad.



Sadistische tradities
Wie denkt dat er tegenwoordig geen mensen meer naar stierengevechten gaan, heeft het mis. Zonder toeristen zou de Spaanse corrida niet eens meer levensvatbaar zijn. Want de interesse van de Spaanse natie in hun ‘twijfelachtige’ traditie is enorm gedaald. Volgens de Duitse Dierenbeschermingsbond vindt slechts veertien procent van de Spanjaarden stierengevechten nog leuk. Zonder de interesse van toeristen, die menen eens in hun leven en stierengevecht mee moeten maken – al was het alleen maar omdat ze er toch zijn –bestond dit bloedbad al niet meer. Net zomin als dolfinaria. We kunnen veel bereiken Seaworld, de grootste organisator van shows met dolfijnen en orka’s, heeft vorig jaar aangekondigd geen orka’s meer te zullen fokken en daarmee ook geleidelijk aan de shows met deze diersoort op te heffen. Seaworld heeft dit niet uit eigen beweging gedaan, maar door de toenemende druk uit de maatschappij en de daarmee gepaard gaande dalende bezoekersaantallen. Bezoekers geloven niet meer in het sprookje van gelukkige en vriendelijke orka’s, sinds er steeds meer bekend is geworden over de manier waarop ze gehouden en getraind worden. Vanwege hun afmetingen en hun natuurlijke bewegingsdrang is een bekken van beton, ongeacht hoe groot het is, nooit voldoende om de dieren soortgericht te kunnen houden en tegemoet te komen aan hun behoeften. Ze ontwikkelen gedragsstoornissen en worden lichamelijk ziek. Toen de toediening van psychofarmaca, zoals kalmerende middelen, incidenteel ook in de westerse dolfinaria gevonden, in de VS bekend werd, kelderde de kaartverkoop van Seaworld. Daarmee is Seaworld een uitstekend voorbeeld om aan te tonen dat we met z’n allen wel degelijk dingen kunnen veranderen. En dat we geen geld hoeven uit te geven aan de uitbuiting van dieren voor ons vermaak.


Wist je dit?

Ook de monniken in de tempel von Kanchanaburi (Thailand) lieten het niet na om grote roofkatten, zogenaamd uit pure liefdadigheid, te motiveren om met toeristen te poseren voor foto’s. De dieren kregen kalmeringsmiddelen toegediend en werden mishandeld. De tempel is nu gesloten. Maar ook elders moeten dieren als leeuwen of apen model staan voor toeristenfoto’s. Of voor andere ‘pleziertjes’, waarbij het dier ophoudt een levend wezen te zijn. Toeristen zien alleen de lol, zoals bij het rijden op struisvogels. 

 

Wat kun jij doen?

• Vermijd alle activiteiten waarbij wilde dieren buiten hun natuurlijke leefgebied worden ingezet.

• Als je olifanten wilt zien, doe dit dan in het wild. Of bezoek een opvangcentrum waar olifanten worden verzorgd die uit de horror het toerisme zijn gered.

• Bezoek tijdens je vakantie geen shows met wilde dieren.

• Kijk ook bij huisdieren goed naar wat er gaande is. Zijn ze goed doorvoed en vriendelijk? Zo niet, dan worden ze waarschijnlijk slecht behandeld.

• Klim nooit op een paard als je niet kunt rijden. Wie toelaat dat zijn dieren worden bestegen door niet-ruiters is geen dierenvriend.

• Breng dierenmishandeling aan het licht, het maakt niet uit in welk land je bent. Aangifte van toeristen wordt meestal serieuzer genomen dan wanneer het van iemand kom die er woont.

•  Koop tijdens je vakantie geen souvenirs waarvoor dieren – mogelijk zelfs beschermde soorten – moeten sterven.


Uit: Hart voor Dieren


8074 31-10-2017

Dit vind je ook leuk


social media